Ik vergeef je, ja, want dat hoort zo, dat moet, want Jezus heeft het gezegd. Maar hoe werkt dat juist? Begint het altijd eerst met een sorry of kan het ook gewoon zonder? Is het genoeg om het woord zachtjes te fluisteren of hoort er oogcontact en diepgang bij? Kom je er vanaf met een woord of spreken handelingen altijd luider dan woorden? Ik vergeef je, ja, dat kan ik nu wel even gemakkelijk zeggen als jij net die sorry. Na de woorden is op zich niets veranderd en ligt het zware werk nog voor de boeg. Het zal van beide kanten moeten komen. Een tegemoetkoming waarbij een aangepast gedrag van de ene zal gecombineerd worden met een hernieuwen van vertrouwen van de andere. Maar wat als jij nu gewoon eens begon met je knie uit mijn kloten te halen, stuk verdriet? Let’s go from there.
Stuk verdriet
woensdag, december 03, 2008
opgehoest door Sicyon
22:49
--------------------------------------------------------

1 Comments:
Als in een langgerekte haiku zonder enige zin voor prosodie of metriek krijg je de laatste regels recht in het gezicht geworpen.
Een milde glimlach, een kortstondige grinnik, een flitsend beeld - who needs words ?
Een reactie plaatsen
<< Home