</head><body>

Laat het gras maar groeien.

zondag, juni 03, 2007


Morgen als ik opsta ben ik volwassen. Morgen als ik opsta moet ik gaan werken. Morgen als ik opsta moet ik een huis afbetalen. Morgen als ik opsta moet ik mijn kinderen naar school brengen. Morgen als ik opsta moet ik aan een huwelijk werken. Morgen als ik opsta gunt niemand mij nog de puberangsten van mijn jeugd. Morgen als ik opsta is het maandag. Maar vandaag, vandaag is het nog zondag, de dag waarop niemand opstaat en ochtendseks uitloopt tot brunchstijl orgie. De dag waarop God een oogje dichtknijpt en luiheid niet meer in het lijstje hoofdzonden thuishoort. Vandaag ben ik nog jong en is morgen nog een eeuwigheid verwijderd. Vandaag heb ik nog niets van alles wat ik morgen zal verwerfd hebben. Vandaag walmt mijn naakte bovenlichaam van het luie zondagszweet dat enkel een luie zondagszon kan verwekken.

---

Eenzaamheid is een schotel die je best met een portie frieten opdient. Het is een universeel gegeven in deze wereld van vervreemde individuen. Het liefst zou ik wat mayonaise en een vleugje zout op die frieten hebben. Binnenkort vlieg ik een halve wereld van hier vandaan om mij onder te dompelen in een cultuur waar ik de taal niet machtig van ben. Misschien is dat om problemen vragen, misschien vind ik in die extreme situatie een oplossing om de alledaagse eenzaamheid hier thuis te verslaan. Als je zelf geen initiatief neemt dan vergeten mensen je gewoon. Je vervaagt tot een concept, een stereotype, een karikatuur van jezelf in een context die verdacht veel lijkt op de scènes van the Cube. Een pad naar de uitgang in een genre rubik’s cube die telkens zichzelf herschikt en waar elk deur die je opent de laatste kan zijn. Inderdaad, volledig abjecte nonsens.

Eenzaamheid is die grote kamer met luilekker zetels en salontafel waar nooit iemand rondzit. Die kamer die je een winter lang belachelijk moet stoken. Die kamer waar je misschien 10 vierkante meter van gebruikt en dan vooral die ene vierkante meter achter je pc. Ik had mij voorgenomen een jaarlang iedere week voor iemand eens te koken, mensen uit te nodigen voor een wokje of een pintje. De weinige keren dat ik dat gedaan heb waren gezellig vooral als er ook nog een filmpje en wat menselijke warmte bij te pas kwamen. Maar weinig is het woord dat brand in mijn maag. Als je zelf je hand niet uitsteekt naar de wereld, komt de wereld je niet uit de modder sleuren. De modder stinkt en wie weet vallen ze er zelf in als ze je hand aannemen. Doe zwembandjes aan en waag je niet te diep, ergens zwemt een monster en de portie frieten staat al klaar.

---

Je beloofde me te filmen. Je exploten kunnen delen met die vrienden die je vertrouwt. Het maakt me niet uit of het stiekem zou moeten gebeurd zijn, een hidden cam zoals het in het vakjargon genoemd wordt. Voyeurisme is vetgeil en filmpjes uitwisselen met vrienden ligt aan de basis van swingerfeestjes en driecomponenten lijm. Je had veel frustratie weg te werken en in je hoofd had je alles al op een rij. Een kortfilmpje amateur-porno hoorde daar niet bij. Belofte maakt schuld en doe nu niet alsof je neus bloedt.

opgehoest door Sicyon
22:38
[-] 2 aanklacht(en)

--------------------------------------------------------